ÇOCUKLARLA REGRESYON TERAPİSİ

Diba Ayten Yılmaz (10.09.2007)

Çocukken kaynağa yani geldiğimiz yere doğal olarak daha yakınız. Ve bazı geçmiş hayat anılarını hatırlayarak geliyoruz. Özellikle 4-5 yaş civarında iken çocuklar bazı geçmiş hayat anılarını dile getirmeye başlayabiliyorlar. Bazen rüyalar bazen de gündüz düşleri gibi gelen görüntüler çocuklar için rahatsız edici bir duruma da gelebiliyor. Hatta ebeveynlerine "sen benim anne-babam değilsin, biz başka bir yerde oturuyorduk" benzeri şeyler de söyleyebiliyorlar. Böyle durumlarda ebeveynleri çocuğa "sen neler saçmalıyorsun" diyerek tepki verirse çocuk içerleyerek susmaya ve içten içe rahatsız olmaya devam edebiliyor.

Ama ebeveynin çocuğa kulak verip dinlediği durumlarda çocuğun rahatsızlığını giderme yolu bulmak mümkün. Çocuklara yönelik yapılabilecek bir regresyon terapisi yardımıyla çocuk, rahatsız edici geçmiş hayat anılarını geride bırakabiliyor. Böylece çocuk geçmiş ile şimdiki hayat şartlarını ayırt etmeyi başararak sağlıklı gelişimine devam edebiliyor. Anne-babalara düşen görev çocuklarını dikkatle dinleyerek anlattıkları şeylerin bütününe odaklanmaları.

Çalıştığım genç bir delikanlı çocukluğundan beri savaşla ilgili her şeye aşırı bir ilgi duyuyor ve sürekli savaş rüyaları görüyordu. Çok kısa süre için savaşta olduğu bir geçmiş hayatına yönelik regresyon terapisinden sonra rahatsız edici rüyalar ve aşırı eğilim yok oldu.

Geçen yıl Frankfurt’ta düzenlenen Avrupa Regresyon Terapisi Birliği’nin Yaz Okulu bu yıl İstanbul’da yapıldı. Yaz Okulu çerçevesinde düzenlenen uygulamalı workshoplardan birinde Alice Cabral çocuklarla regresyon terapisi uygulamalarını anlattı. 1996 dan beri klinik psikolog olarak çalışan Alice Cabral Portekizli. Alice, gelişimsel psikolojide master derecesine sahip, biliş ve davranış psikoterapisti, hipnoterapist ve regresyon terapisti. En küçüğü 5 aylık olan çocuklarla çalışıyor. Bir klinikte bireysel, okullarda ise çocuk gruplarıyla terapi çalışmaları yürütmekle beraber ebeveynleri ve öğretmenleri de çocuklarına daha iyi rehberlik yapabilmeleri yönünde eğitiyor.

Alice de çocukların bir önceki ruhsal deneyimlerinin kaynak anılarına yetişkinlere göre daha yakın olduklarını ve tıpkı yetişkinler gibi bazen aniden bazen de regresyon terapisi esnasında ortaya çıkacak şekilde geçmiş hayatlarını hatırlayabildiklerini söylüyor.
Alice, Yaz Okulu çerçevesindeki workshop çalışmasında, çocuklarla yaptığı regresyon terapisinden gerçek vaka örnekleri verdi. Bu örneklerden en ilginç olanları sizlerle paylaşıyorum.

14 yaşındaki bir kız çocuğu kara tahta önünde donup kalıyormuş. Geçmiş hayatında ekmek çaldığı için insanların taşlayarak öldürdüğü bir hayata geçiş yapmış. Genç kızı şimdi kara tahta önünde tetikleyen şeyin o geçmiş hayatın ölüm anındaki bakışlar olduğu anlaşılmış.

Alice 8 yaşında olup çevresine zor anlar yaşatan bir çocukla çalışırken ani bir öfke açığa çıkmış. 5 yaşında iken evde annesi ve babasıyla güç savaşı yaptığı bir ana geçmiş. Annesi o anda Ona "her şeyi yanlış yapıyorsun" diyerek dışarı çıkmış ve kendisine araba çarpmış. Kazadan sonra annesi tekerlekli sandalye ile hastaneden eve gelmiş ve o kazadan sonra çift boşanmışlar. Çocuğun kaza ve sonrasında olanlardan kendisini sorumlu tuttuğu anlaşılmış. Alice çocuğun bu olaydan dolayı biriken öfkesini dönüştürmesine yardım edince davranışları değişmiş.
Ebeveynleri boşanan 8 yaşındaki bir erkek çocukta davranış bozukluğu başlamış, agresif olmuş ve bir yetişkin gibi davranmaya başlamış. Alice’le yaptığı bir çizim çalışmasında kalbinden çıkan coşku enerjisinin babasıyla birlikte gittiği anlaşılmış.

Yine Alice’in çalıştığı bir kız çocuğu ana okulunda iken toprakta bir çukur kazıyormuş, ne yaptığını sorduklarında "çocuklarım öldü onları gömüyorum" demiş.
5 aylık bir bebek Rusça müzik çaldığında değişik hareketler yapmaya başlıyor ve böylece Rusyada geçmiş bir hayatının izlerini veriyormuş.

3 yaşındaki, sadece uzun elbiseler giyen ve aristokrat bir prenses gibi davranan bir kız çocuğu Alice’e sarayda geçen hayatına ilişkin diğer detayları da vermiş.
2 yaşındaki kız kardeşini ateşe veren oğlan çocuğunu ebeveynleri endişeyle Alice’e getirmişler. Oğlan kız kardeşinden bahsederek "O bir erkekken aynısını bana yapmıştı" demiş.

Çocuklarla çalışırken onlara çizim-resim yaptırmak çok faydalı oluyor.
Annesiyle babası ayrılmış 3 yaşındaki bir çocuk oyuncak ayısının her yerini kopartmış. Ve kendisini o oyuncağı gibi savunmasız ve parçalanmış hissettiği anlaşılmış. Alice "o oyuncağı bir başka hayvan kullanarak korumak ister misin" dediğinde çocuk köpek balığı ile koruma yapmış. Tabii bu korumadan kendisi de etkilenmiş ve bu çalışmadan sonra davranışları değişmiş.

Çocuklarla çalışırken Alice fotoğraflardan da yararlanıyor.
2 yaşındayken dedesi ölen 2,5 yaşında bir kız çocuğu okula gitmek istemiyormuş. Onunla çalışırken Alice dedenin fotoğrafını istemiş. Fotoğraflara bakarak duygulardan bahsetmişler ve annesi çocuğa "deden artık bir yıldız oldu, yukarı bakıp Onu görebilirsin" demiş. Çocuk anlamış ve okula gitmeye başlamış.

Boğazına değen giysileri giyemeyen 5 yaşında bir oğlan çocuğuyla çalışırken, çocuk bir botta ölen bir adam olarak bulmuş kendini. "Adama yardım etmek ister misin" deyip çocuğun boğazına değen havluyu atmasını sağlamış. Bu çalışmadan sonra çocuk rahatça giyinmiş.

Geceleri uyuyamayan 9 yaşındaki bir çocukla çalışırken çocuk ölmüş ninesini görmüş. Çocuk doğunca evde yer sıkıntısı olduğu için ninenin o evden çıkmak zorunda kaldığı ve yeni doğan bebeğe kendisinin yerini alan biri olarak bakıp çocuğa rahat vermediği anlaşılmış. Nine ruhsal boyuta gönderildikten sonra çocuk rahatlamış.

Sorularımız üzerine Alice, çocuklarla çalışırken 2 yaşın üstünde ise ailesinden ayrı bir odada çalışma yaptığını ve sonra aileyi bilgilendirdiğini ve ayrıca ebevenylerden biri tarafından devam eden bir taciz olduğu anlaşıldığında yetkili kişilere bilgi verdiğini söyledi.

Yetişkinlerle regresyon terapisi çalışmalarından oldukça etkili sonuçlar alıyorken, çocuklarla regresyon terapisi çalışmalarının da çok iyi sonuçlar verdiği Alice'in örnek çalışmalarıyla bir kez daha anlaşılmış oldu.

Sevgi ve şükranla